Een luidas waarvan het draaipunt ter hoogte van de bovenflank ligt waardoor niet al het gehele klokgewicht aan de onderzijde van de luidas hangt (zie rechte luidas). Bij een juist gekozen luidklepel zal de klok in haar uiterst stand aan de onderzijde door een vallende klepel getroffen worden. Omdat de contacttijd van de klepel doorgans langer is dan bij een rechte luidas, wordt de klank geremd. Door toepassing van het retrograde luidsysteem probeert men het luiden met rechte luidas te benaderen.
De verticale afstand van draaipunt tot aan het hoogste punt van de klok, dus de onderzijde van het middendeel van de luidas, noemt men onderzetting.